Αρχική Απόψεις Άδωνις Γεωργιάδης: Ιδανικό μοντέλο για πίνακα της παρακμής και άγαλμα του λαϊκισμού

Άδωνις Γεωργιάδης: Ιδανικό μοντέλο για πίνακα της παρακμής και άγαλμα του λαϊκισμού

Ο Αδωνις Γεωργιάδης είναι σύνθετο πολιτικό προϊόν. Τον εφηύρε η καρατζαφέρειος καπατσοσύνη, ο αμοραλισμός των επιδιώξεών του, τα μεταμεσονύχτια ουρλιαχτά σε περιθωριακά κανάλια -πουλώντας αμφίβολης ποιότητας προϊόντα και η έκπτωση της πολιτικής λόγω της κρίσης.


* του Γιώργου Λακόπουλου στο anoixtoparathyro.gr

Γέννημα-θρέμμα συνθηκών παρακμής, την κουβαλάει μαζί του σε κάθε δημόσια εμφάνιση, αλλά και σε κάθε διαχειριστικό ρόλο που αναλαμβάνει. Αν στήσουν άγαλμα στον λαϊκισμό θα είναι το ιδανικό μοντέλο. Αν ο ζωγράφος θέλει να απεικονίσει την παρακμή, θα τον αναζητήσει.

Ήταν απολύτως συμβατός με τις αντιλήψεις του Αντώνη Σαμαρά, για χάρη του οποίου πούλησε τον ευεργέτη του Γ. Καρατζαφέρη -που τίναξε στον αέρα κάθε σοβαρότητα στην πολιτική όταν χρησιμοποίησε την ποσόστωσή του στην κυβέρνηση Παπαδήμου, για να τον χρίσει υπουργό.

Για τον Κυριάκο Μητσοτάκη αποτελεί στίγμα ότι -εκών-άκων- τον αναβάθμισε σε αντιπρόεδρο και του παραχώρησε ασυδοσία. Απομακρύνοντας πραγματικά στελέχη της ΝΔ σαν τον Βαγγέλη Αντώναρο και την Κατερίνα Παπακώστα – που δεν εννοούσαν να θέσουν την αξιοπρέπειά τους κάτω από τους σαλταδορισμούς του Άδωνι.

Αργά ή γρήγορα ο Κυριάκος θα πληρώσει για τον Άδωνι και οι λόγοι υπάρχουν ανάγλυφοι στη στάση του Καραμανλή και της Ντόρας απέναντι σ’ αυτό το φαινόμενο υποβάθμισης της πολιτικής με την προέλευση, το λεξιλόγιο, τις γκρίζες περιοχές και τις μεταμορφώσεις του.

Κανείς άλλος δεν γλύφει τόσο επιδέξια εκεί που έφτυνε: από τους Καραμανλήδες μέχρι τον Μητσοτάκη.

Μάλλον ο Πρωθυπουργός το κατάλαβε στις εκλογές, όταν οι πολίτες έδειξαν ότι ο Άδωνις δεν είναι «άσετ», όπως τον αντιμετώπιζε, αλλά είναι αυτό που του έλεγε ο πατέρας του -για τους παροικούντες.

Τον έστειλαν να βλέπει τις πλάτες του Χατζηδάκη και παρ’ ολίγον και της Κεραμέως- αυτόν που έχριζε υποψηφίους και έβγαλε βουλευτές τους Ρουσσόπουλους.

Η ένδειξη από την πλευρά του Πρωθυπουργού ότι «έμπλεξε» ήταν η αποδυνάμωσή του στο υπουργείο που τον τοποθέτησε -υπέρ ενός εκ των υφυπουργών του.

Σήμερα ο Γεωργιάδης βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Στην κάλπη αποδείχθηκε ότι δεν είναι και τόσο μεγάλο αστέρι. Συντηρητικοί είναι οι ψηφοφόροι της ΝΔ. Δεν είναι τυφλοί και αμοραλιστές.

Στην κυβέρνηση οι μετοχές του πέφτουν διαρκώς και στην ουσία είναι υπουργός ενός έργου: Ελληνικό.

Τα υπόλοιπα της θητείας του στο υπουργείο Υγείας τον κυνηγούν, στα πρόσωπα συνεργατών του.

Η αγωνία για το πόρισμα της εισαγγελίας Διαφθοράς, που ερευνά την ενδεχόμενη εμπλοκή του στη Νοβάρτις, τον υπερβαίνει. Αφορά ολόκληρη την κυβέρνηση- αφού υπάρχει ενδεχόμενο να κάνει ντουέτο με τον μεγαλύτερο αδελφό του.
Καλό είναι το παραμύθι με τη σκευωρία και τις απειλές στους δικαστικούς λειτουργούς, αλλά… έχει δράκο -που, αν βγει, θα καταπιεί ολόκληρη τη ΝΔ.

Θα περίμενε κανείς, λοιπόν, ότι ένας πολιτικός που βρίσκεται στη δική του θέση θα έδειχνε- ως υπουργός τουλάχιστον- στοιχειώδη σεβασμό στους ανθρώπους του μόχθου.

Η στάση του απέναντι τον Θεσσαλό τευτλοπαραγωγό, όσο και αν αποκαλύπτει εσωτερική αναταραχή- δείχνει ότι δεν έχει οδό επιστροφής στο δρόμο ευτελισμού της πολιτικής που πήρε από χρόνια.

Πώς είναι δυνατόν υπουργός να λέει σε καλλιεργητή: ‘Έσπειρες επί Τσίπρα, να πας στην Κουμουνδούρου για αποζημίωση»;
Είναι νέο είδος πολιτικής. Αν σπέρνεις, αν συμπληρώνεις συντάξιμα χρόνια, αν έχεις δικαιώματα και διεκδικήσεις επί των ημερών μιας κυβέρνησης, η επόμενη δεν έχει καμία υποχρέωσή απέναντί σου.

Τα πράγματα δεν κινούνται με βάση το Σύνταγμα και του νόμου, αλλά με βάση την αλλαγή κυβερνήσεων. Πόσον Άδωνι θα καταπιεί ακόμη ο Μητσοτάκης;

Το θέμα είναι ο Γεωργιάδης θα είναι ομιλητής στο συνέδριο της ΝΔ για τον… λαϊκισμό. Εκτός αν τον προλάβουν οι εξελίξεις…

ροη ειδησεων