Αρχική Πολιτική Συνεντεύξεις Πολάκης: Το πάρτυ της μίζας στον χώρο της Υγείας ξεκίνησε το 1997...

Πολάκης: Το πάρτυ της μίζας στον χώρο της Υγείας ξεκίνησε το 1997 επί Σημίτη

Καλεσμένος στην εκπομπή του Κontra Channel, μετά την προβολή της έρευνας της Ελβετικής Δημόσιας Τηλεόρασης «La Strategia», o πρώην αναπληρωτής υπουργός Υγείας και νυν βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Παύλος Πολάκης, δήλωσε:

«Το σκάνδαλο της φαρμακευτικής δαπάνης είναι Παγκόσμιο. Ένα τμήμα του είναι το σκάνδαλο της Νοβάρτις. Γιατί και η χώρα μας έχει ρόλο μέσα σ΄ αυτήν την ιστορία; Γιατί η τιμή που παίρνει ένα φάρμακο στη χώρα μας, καθορίζει σε μεγάλο βαθμό την τιμή του φαρμάκου σε άλλες 29 χώρες, σε πρώτη φάση, και σε άλλες 50 μετά. Δηλαδή τεράστιες αγορές. Αν στη χώρα μας, τα έσοδα από ένα φάρμακο είναι 100 εκατ. ευρώ, στη Βραζιλία, την Ρωσία, την Αργεντινή, την Ινδία, τα έσοδα από ένα φάρμακο ανέρχονται σε δεκάδες και εκατοντάδες δισεκατομμύρια κέρδη.

Έτσι στήθηκε το παιχνίδι εδώ. Το παιχνίδι στήθηκε στην Ελλάδα, αν και έχει ειπωθεί το ξεχνάμε γιατί υπάρχει μια συνωμοσία σιωπής. Από το 1991 μέχρι το 2010, στο χώρο της Υγείας ξοδεύτηκαν 265 εκατ. ευρώ στην Ελλάδα. Από αυτά τα 265 εκατ. ευρώ, τα 165 εκατ. ευρώ ήταν δημόσια δαπάνη, τα άλλα 100 εκατ. ήταν ιδιωτική δαπάνη. Όπως υπολογίζει ο κ. Ράνος, από αυτό το ποσό περίπου 85 δισ. ευρώ είναι το παραπάνω χρήμα το οποίο πλήρωσε ο ελληνικός λαός, είναι η υπερτιμολόγηση φαρμάκων, υλικών αντιδραστηρίων κλπ…

Δηλαδή στα 85 δισ ευρώ παραπάνω που ξοδέψαμε, τα 32 δισ, ευρώ ήταν η υπερτιμολόγηση του φαρμάκου. Αυτό ξεκίνησε το 1997, επί Σημίτη. Με μια ΠΝΠ, που την υπέγραψε ο Κοσμίδης, κατ΄εντολήν του Σημίτη, καταργήθηκαν κάποιοι φόροι που ζητούσαν οι φαρμακοβιομηχανίες από το 1992, και ηταν κάποιοι φόροι, γνωστοί ως «φόροι υπερ τρίτων». Δεν φτήνυναν τα φάρμακα, αλλα΄ουσιαστικά πριμοδοτήθηκε η φαρμακοβιομηχανία, ντόπια και ξένη, με 20% παραπάνω ρευστότητα. Έτσι, ξεκίνησε το γλέντι της μίζας σε τεράστιο επίπεδο. Εννοείται ότι αυτό το γλέντι δεν μπορούσε να γίνει από τον αγροτικό γιατρό στα Σφακιά, ή από έναν επιμελητή στο ΙΚΑ.

Για να πάει η Νοβάρτις να του προτείνει μίζα, έπρεπε να προηγηθούν δύο πράγματα: Πρώτον, μια πολύ υψηλή τιμή στο φάρμακο για να έχει την ρευστότητα η εταιρεία να τον μιζάρει και δεύτερον, αποζημίωση στα ασφαλιστικά ταμεία. Έπρεπε να καλύπτεται δηλαδή η δαπάνη του φαρμάκου, από τα ασφαλιστικά ταμεία.

Το τρίτο έγκλημα κατά της χώρας και κατά του λαού της από την μεταπολίτευση και μέχρι το 2015 ήταν ότι δεν είχε συγκροτηθεί ποτέ Επιτροπή διαπραγμάτευσης του φαρμάκου.

Η φαρμακευτική δημόσια δαπάνη, έφτασε το 2008, τα 8 δισ 600 εκατ. ευρώ, συν αυτά που πλήρωσαν οι ασθενείς από την τσέπη τους σαν συμμετοχή, δηλαδή πάνω από το 3% του ΑΕΠ των 260 δισ. ευρώ, τότε.

Όταν η φαρμακευτική δαπάνη έπεφτε σε κάθε άλλη εταιρεία 20% και 30%, στην Νοβάρτις, με στοιχεία, έπεφτε 2%, 3%, 4% και αυτό είναι το έγκλημα του Λοβέρδου, του Γεωργιάδη και του Βορίδη.

ροη ειδησεων