Αρχική Απόψεις Το καθεστωτικό - Μητσοτακικό κράτος και ο "βλαχομπαρόκ" νεοφιλελευθερισμός

Το καθεστωτικό – Μητσοτακικό κράτος και ο “βλαχομπαρόκ” νεοφιλελευθερισμός

Μέσα από την επιχείρηση συγκρότησης του “επιτελικού” – καθεστωτικού – Μητσοτακικού κράτους το σύστημα συμφερόντων επιδιώκει να αποκτήσει ένα απόλυτο και απρόβλεπτο κέντρο πολιτικής εξουσίας. Κατά το κλασικό νεοφιλελεύθερο πρότυπο, η πολιτική θα πρέπει να αποσυρθεί και να αφήσει ελεύθερο το πεδίο άσκησης της οικονομικής δραστηριότητας (F.A Hayek – R.Nozick). Όμως αυτά δεν μπορούν να ισχύσουν για τον εγχώριο, βλαχομπαρόκ νεοφιλελευθερισμό, ο οποίος στον βασικό του πυρήνα παραμένει κρατικοδίαιτος, μεταπράτης και φοροκλέφτης.

Γι’αυτό και το “καθεστώς” χρειάζεται πριν απ’ όλα το ισχυρό – συγκεντρωτικό κράτος,που όχι μόνο θα βοηθήσει, αλλά και θα πρωταγωνιστήσει στην προώθηση των συμφερόντων του. Αυτό το “επιτελικό” κράτος θα πρέπει να διοχετεύει ανεξέλεγκτα πόρους στους συστημικούς επιχειρηματίες, να ξεπουλά τη δημόσια περιουσία και τις υποδομές, να μεταβληθεί σέ “πλυντήριο” και μηχανισμό νομιμοποίησης των εγκλημάτων των εταίρων του, καθώς και να φροντίσει για την παραγραφή των πάσης φύσεως ανομημάτων τους. Με την διάλυση μάλιστα των μηχανισμών και θεσμών ελέγχου θα καταργήσει από δω και πέρα την ίδια την έννοια της παράβασης και του εγκλήματος. Όλοι οι συστημικοί εταίροι θα είναι de jure και de facto αθώοι. Κι αν γίνει κάποιο “λάθος” ας είναι καλά οι συστημικοί θύλακες στη Δικαιοσύνη.

Ήδη το “επιτελικό” – μητσοτακικό κράτος έδωσε τα πρώτα δείγματα γραφής: αύξηση του ύψους και καζίνο στο Ελληνικό στον Όμιλο Λάτση – κι αν ποτέ προχωρήσει η επένδυση, τα λεφτά θα τα δώσουν (δανεικά κι αγύριστα) οι τράπεζες-, όπως και παράνομη καθαίρεση της κυρίας Θάνου και ανοίκεια επίθεση προς το πρόσωπό της από τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη – αυτό είναι το “αντίδωρο” προς τον ολιγάρχη του Πειραιά. Δεν πρόκειται να βγει πόρισμα από την επιτροπή ανταγωνισμού ως προς το μονοπώλιο του πρακτορείου διανομής. Κι όσο για το “Noor 1” και την παραπομπή στη Δικαιοσύνη, αυτά θα αποτελέσουν ένα παρελθόν που σύντομα θα ξεχαστεί.

Με αυτές τις ψευδαισθήσεις ξεκίνησε η διακυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Το “καθεστώς” θεωρεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν “ένα βότσαλο στη λίμνη” που ανατάραξε προσωρινά τα νερά”. Τώρα το “καθεστώς” πιστεύει ότι “επανερχόμαστε στην κανονικότητα” – στην δική του κανονικότητα του βούρκου, της σαπίλας, της διαφθοράς,της καταλήστευσης του ελληνικού λαού. Στον βούρκο όπου θα κοάζουν ανενόχλητοι οι καθεστωτικοί – νεοφιλελεύθεροι βάτραχοι.

Το “επιτελικό” – καθεστωτικό κράτος έχει ταυτόχρονα έναν εξίσου σημαντικό ρόλο: να δράσει ως διευρυμένος μηχανισμός καταστολής στο πλαίσιο του “νόμου και της τάξης” προκειμένου να καταστείλει κάθε αντίδραση και να επιτύχει την “πειθάρχηση” της κοινωνίας. Δεν αρκούν όμως οι μηχανισμοί καταστολής. Το καθεστωτικό – μητσοτακικό κράτος ενσωματώνει στο εσωτερικό του και τους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς των ΜΜΕ, διαμορφώνοντας έναν νέο ολοκληρωτισμό.

Θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν υπάρχουν παρά τύποις ιδιωτικά – ολιγαρχικά ΜΜΕ. Αυτά έχουν ενσωματωθεί στο καθεστωτικό κράτος και στην πράξη λειτουργούν ως κρατικοί – ιδεολογικοί μηχανισμοί.

Οι καθεστωτικοί μηχανισμοί και ο Κυριάκος Μητσοτάκης νομίζουν ότι μπορούν να συνεχίσουν να αναπαράγουν, όπως τα προηγούμενα τέσσερα χρόνια, την προπαγανδιστική – επικοινωνιακή εικονική πραγματικότητα και να την μετατρέψουν σήμερα σε κυβερνητική εικονική πραγματικότητα, ρίχνοντας στάχτη στα μάτια ενός ολόκληρου λαού. Όμως όταν τα σκληρά μέτρα, οι αντικοινωνικές πολιτικές και οι “μαύρες τρύπες” στον προϋπολογισμό φτάσουν στην τσέπη των πολιτών και επιδεινώσουν την καθημερινή τους πραγματικότητα, τότε οι συστημικοί εταίροι θα προσγειωθούν ανώμαλα και οδυνηρά.

Σε αυτή τη σύγκρουση με την πραγματικότητα – που έρχεται σύντομα- οι μεγαλοστομίες και το επηρμενο ύφος του Κυριάκου Μητσοτάκη που για κάθε αυθαιρεσία του επικαλείται το 40% θα μας παραπέμψουν στην αξέχαστη σκηνή της ταινίας “Θανασάκης ο πολιτευόμενος” όπου ο αείμνηστος Βύρων Πάλλης θεωρούσε ότι κρατούσε σφιχτά στη χούφτα του τους ψηφοφόρους του.

Το 40% όμως κύριε Μητσοτάκη, είναι από τη φύση του ετερογενές και αντιφατικό. Αποτελεί κατ’εξοχήν προϊόν της απηνούς προπαγάνδας των ΜΜΕ και του αντιΣΥΡΙΖΑ μετώπου. Κι όταν ο οδοστρωτήρας σας ισοπεδώσει τα δικαιώματα, τις κατακτήσεις και τις απολαβές των ψηφοφόρων σας τότε το 40% θα αρχίσει να ρέει από το χέρι σας σαν άμμος.

Όσο για το 31,5% και την ευρύτερη προοδευτική πλειοψηφία, αυτούς θα τους βρίσκετε μπροστά σας σε κάθε σας βήμα, σε κάθε σας επιλογή. Και σύντομα θα αποδειχθεί ότι το “επιτελικό” – συστημικό σας φρούριο δεν ήταν παρά ένας πύργος στην άμμο,που δεν θα αντέξει για πολύ στη λαϊκή πλημμυρίδα.

Άρθρο του Μενέλαου Γκίβαλου στην Νέα Σελίδα

ροη ειδησεων