Αρχική Απόψεις Η κοινωνική πλειοψηφία απέναντι στο καθεστώς και τις κομματικές μαριονέτες του

Η κοινωνική πλειοψηφία απέναντι στο καθεστώς και τις κομματικές μαριονέτες του

Όσοι από καιρό είχαν κατασκευάσει και προκαθορίσει τη βαριά  – και καταλυρική για τις μετέπειτα εξελίξεις – ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, στις εκλογές της 26ης Μαΐου, όσοι προφήτευαν το τέλος εποχής και την πραγματοποίηση της «Αριστερής παρένθεσης» έχουν ήδη μετατρέψει την έκπληξή τους σε έκδηλο πανικό.

Η Ιστορία αλλά και  οι κοινωνίες εκδικούνται σκληρά όσους τις αγνοούν και τις περιφρονούν. Κι όλοι αυτοί οι καθεστωτικοί εταίροι είχαν λησμονήσει και περιθωριοποιήσει τον κρίσιμο και μείζονος σημασίας ιστορικό παράγοντα, ο οποίος μέσα από τις τρεις επάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις του 2015 επανακαθόρισε τις δομές του πολιτικού μας συστήματος πάνω σε νέες κοινωνικές και ιδεολογικοπολιτικές βάσεις.

Η άνοδος και η επί σχεδόν πενταετία διακυβέρνηση από τον ΣΥΡΙΖΑ δεν οφείλονται σε μια απλή εκλογική αριθμητική πλειοψηφία που προέκυψε ως αντίδραση απέναντι στις σκληρές νεοφιλελεύθερες πολιτικές της περιόδου 2010-2014. Αυτή η πλειοψηφία δεν υπήρξε ούτε προσωρινή ούτε συγκυριακή. Αντίθετα, όπως αποδείχτηκε, είχε ιστορικό βάθος και συνεκτική κοινωνική – αξιακή βάση. Ποια είναι, συγκεκριμένα, τα ιστορικά χαρακτηριστικά της ευρείας αυτής κοινωνικής πλειοψηφίας;

Πρώτο, θεμελιώδες χαρακτηριστικό είναι η ανάδειξη και ενεργοποίηση της κοινωνικής- ταξικής συνείδησης των πολιτών. Η οικονομική και κοινωνική κατάρρευση που επέφεραν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές, οι δραματικές αλλαγές που επήλθαν σε κρίσιμους τομείς της ζωής τους (εργασία- οικονομικοί πόροι- απώλεια κοινωνικών δικαιωμάτων) ενεργοποίησαν την κρίση και τη κριτική σκέψη των πολιτών. Έφεραν έτσι στην επιφάνεια θεμελιώδη ερωτήματα που αφορούσαν στην κοινωνική θέση, στα συμφέροντα και στις ανάγκες των πολιτών απέναντι σε ένα ληστρικό καθεστώς συμφερόντων, που λυμαινόταν επί δεκαετίες τον εθνικό και κοινωνικό πλούτο. Ένα καθεστώς που έδειξε το πιο στυγνό του πρόσωπο την περίοδο 2010-2014.

Η ιστορική προσφορά του ΣΥΡΙΖΑ έγκειται στο γεγονός ότι αυτή την αναδυόμενη ταξική- κοινωνική συνείδηση την πολιτικοποίησε, διαμορφώνοντας ένα ξεκάθαρο μέτωπο απέναντι στον νεοφιλελευθερισμό και το καθεστώς της διαπλοκής, όχι μόνο στο κοινωνικοοικονομικό, αλλά ταυτόχρονα και στο αξιακό επίπεδο, επικαθορίζοντας ως βάση της στρατηγικής του την κοινωνική δικαιοσύνη και αλληλεγγύη, τις κοινωνικές και ανθρωπιστικές αξίες και την ανάπτυξη την οποία συνέδεσε με την κοινωνική πρόοδο.

Το έτερο βασικό γνώρισμα της ευρείας αυτής κοινωνικής- ταξικής πλειοψηφίας, οφείλεται στο γεγονός ότι η πλειοψηφία αυτή αυτοσυγκροτήθηκε και παρενέβη αποφασιστικά, αναλαμβάνοντας η ίδια τον ρόλο του ιστορικού υποκειμένου των εξελίξεων. Στην πράξη η κοινωνική – ταξική πλειοψηφία αναδείχτηκε σε πολιτικό υποκείμενο και αναλαμβάνοντας τον ρόλο αυτό στήριξε, στηρίζει και θα στηρίζει δυναμικά και στο μέλλον τις προσπάθειες του ΣΥΡΙΖΑ για την οριστική έξοδο από την κρίση.

Τα δύο αυτά ιστορικά χαρακτηριστικά της κοινωνικής- ταξικής πλειοψηφίας, «φρόντισε», μάλιστα, να αναδέιξει και να ενισχύσει η ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας ως τυπικός εκπρόσωπος του καθεστωτικού στρατοπέδου.

Όξυνε και «διαφήμισε» στις πιο «γυμνές» και ακραίες τους μορφές τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που στρέφονται κατά της εργασίας, του κοινωνικού κράτους και της ίδιας της ζωής των πολιτών. Κατέστησε έτσι διαυγέστερη την ταξική σύγκρουση.

Κατά δεύτερον, υποτίμησε τους πολίτες, πιστεύοντας ότι μπορεί να τους τρομοκρατήσει, να τους διχάσει, να τους ισοπεδώσει και να τους «τσουβαλιάσει» ως ασυνείδητα όντα στο αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο. Τώρα βρίσκει μπροστά της «τοίχο»: τη μεγάλη κοινωνική- προοδευτική πλειοψηφία, τους δημοκράτες και αριστερούς πολίτες που διεκδικούν τη ζωή τους, την αξιοπρέπειά τους, το μέλλον των παιδιών τους.

Τον Μάΐο του 2012 απογυμνώθηκαν και απονομιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά ο δικομματισμός και στα συστημικά τους ερείσματα. Τον Μάιο του 2019 η ώριμη κοινωνική- προοδευτική πλειοψηφία θέτει οριστικό τέλος στο καθεστώς και τους εκπροσώπους του, ανοίγοντας διάπλατους ορίζοντες στην πρόοδο, τη δημοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη.

ροη ειδησεων