Αρχική Πολιτική Συνεντεύξεις Ντίνα Μπατζιά: Η δικαίωση της Αριστεράς είναι το στοίχημα του μέλλοντος

Ντίνα Μπατζιά: Η δικαίωση της Αριστεράς είναι το στοίχημα του μέλλοντος

«Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τον Τσίπρα, έχει και το αριστερό alarm, θα το πατήσει και θα νικήσει»

Η Ντίνα Μπατζιά, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, μίλησε στο thefact.gr για τα σημαντικότατα διακυβεύματά των εκλογών που θα γίνουν εντός του 2019, καθώς και για την επιτακτική ανάγκη συνεννόησης μεταξύ κοινωνίας και Αριστεράς, στη μάχη για την αλλαγή σ’ Ελλάδα κι Ευρώπη.

Η δημοσιογράφος δήλωσε πως η κοινωνία έχει αντιληφθεί το μέγεθος της καταστροφής που δημιούργησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις και ότι αναγνωρίζει την προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να επουλώσει τις πληγές που άνοιξε η κρίση.

Παράλληλα, εξήρε την πρωτοβουλία του ΣΥΡΙΖΑ να συσπειρώσει τις προοδευτικές δυνάμεις, οι οποίες, όπως τόνισε, καλούνται να προασπίσουν, τόσο τα συμφέροντα των πολλών, όσο και τη Δημοκρατία, κόντρα στον νεοφιλελευθερισμό και την Ακροδεξιά.

Ολόκληρη η συνέντευξή της στο TheFact

  • Λίγους μήνες πριν από τις βουλευτικές εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να πει με σιγουριά ότι οι πολίτες είναι ικανοποιημένοι από το έργο του και πως θα τον στηρίξουν και πάλι;

Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ έσπασε την κατεστημένη αντίληψη ότι η Αριστερά είναι μόνο για κριτική και αντιπολίτευση, κι ότι η Αριστερά γνωρίζει μόνο ηρωικές ήττες, λέγοντας «Ήρθε η ώρα της Αριστεράς», προτείνοντας την κυβερνώσα Αριστερά σαν λύση στο αποπνικτικό πολιτικό, οικονομικό, αξιακό, κοινωνικό αδιέξοδο, είδαμε όλοι τι έγινε. Οι επόμενοι ιστορικοί θα μιλήσουν για ένα πολύ ενδιαφέρον πείραμα … Έχοντας το δέκα το καλό με τον Τσίπρα, η πολιτική επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ, ιδιαίτερα μετά τις πλατείες το 2011, εξαπλώθηκε τόσο πολύ, έμοιαζε με φουσκωμένο ποτάμι που λέει και η «Μπαλάντα του ξεσηκωμού». Ποιος τη σταματάει και την οργή και την ορμή του λαού; Φτωχοί, γονατισμένοι, πικραμένοι, αδικημένοι, με την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον, έδωσαν τη μεγάλη νίκη του Ιανουαρίου 2015. Αυτή η νίκη επιβεβαιώθηκε με το 62% του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα. Ο λαός είπε τότε τέλος στις παρεμβάσεις, εμείς αποφασίζουμε για το μέλλον μας, βλέποντας τον πόλεμο που γινόταν στη χώρα από μέσα κι απέξω κατά τη διάρκεια της σκληρής διαπραγμάτευσης, τη κάνουλα που είχε κλείσει, τη μάχη που έδινε η κυβέρνηση.

Και ο λαός με το δημοψήφισμα στήριξε τη συμφωνία του Ιουλίου του 2015, βάζοντας τέλος στις απειλές των δανειστών. Μία δύσκολη συμφωνία, επώδυνος συμβιβασμός για την Αριστερά, κάποιοι αποχώρησαν, αλλά αναπόφευκτη για τη χώρα, για να μην έχουμε Grexit και χρεωκοπία. Ο Τσίπρας κι ο ΣΥΡΙΖΑ έμειναν και λέρωσαν χέρια όμως… Καθαρά κι έντιμα έδωσε ξανά το λόγο στο λαό, πήγε σε εκλογές τον Σεπτέμβριο, κι ο λαός για τρίτη φορά είπε ναι, εσύ θα κυβερνήσεις γιατί μπορεί να μη τα έκανες όλα που έλεγες, αλλά έδωσες μάχη, είσαι καθαρός κι άρα ο μόνος που μπορεί να στρώσει τη κατάσταση.

«Η κοινωνία ήταν σα να είχε πέσει πάνω της νταλίκα»

Τι έκανε καταρχάς η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αναλαμβάνοντας να σώσει την τραυματισμένη κοινωνία; Σταμάτησε την αιμορραγία. Η κοινωνία ήταν σα να είχε πέσει πάνω της νταλίκα -οι αισχρές νεοφιλελεύθερες πολιτικές λιτότητας των πασοκοσαμαροβενιζέλων- και μάτωνε το θύμα στον δρόμο αβοήθητο. Όταν φτάνει το ασθενοφόρο, το πρώτο που κάνει είναι να σταματήσει την αιμορραγία. Μετά, με προσοχή να μεταφερθεί στο νοσοκομείο, να επουλωθούν οι πληγές. Η κοινωνία το ένιωσε στο πετσί της με τη στήριξη δομών κοινωνικού κράτους -δημόσια υγεία για όλους, ΚΕΑ- την προσπάθεια για προστασία των εισοδημάτων, τη μείωση της ανεργίας, την κατοχύρωση εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Όπως είδε ότι το Πρόγραμμα τελείωσε, οδηγηθήκαμε στην καθαρή έξοδο από τα μνημόνια, η χώρα μπήκε σε νέα ιστορική φάση, βάζοντας τις δικές της οικονομικές και κοινωνικές προτεραιότητες, κι εκεί που μιλούσαμε για λιτότητα και δόσεις και αξιολογήσεις, μιλάμε για ανάπτυξη και μεταρρυθμίσεις και δημοκρατική αναγέννηση. Μπήκε στο αυλάκι ο αρχικός στόχος για πολιτική σε όφελος των πολλών, ενώ η χώρα ανέκτησε το κύρος της διεθνώς και με την ιστορική Συμφωνία των Πρεσπών.

«Η κοινωνία είναι πιο μπροστά από το κόμμα»

Τα λέω όλα αυτά, γιατί υπάρχει μία συνέχεια στο πως ο λαός βλέπει την κυβερνώσα Αριστερά που αιτιολογεί εν μέρει γιατί  θα αναδείξει και πάλι τον ΣΥΡΙΖΑ νικητή. Το απέδειξε τρεις φορές, θα το αποδείξει και στις ευρωεκλογές και στις εθνικές εκλογές, όχι γιατί είναι απολύτως ικανοποιημένος, από την Αριστερά έχει απαιτήσεις, περιμένει περισσότερα, κι ευτυχώς. Αλλά γιατί καταρχήν η κοινωνία βλέπει το μεγάλο κάδρο, αυτό που καμιά φορά το χάνουν τα κομματικά στελέχη. Η κοινωνία ξέρει το διακύβευμα των εκλογών και το μεγάλο δίλημμα, αν θα συνεχισθεί η πορεία ανάκαμψης με κοινωνικό πρόσημο ή θα γυρίσουμε στις ανάλγητες αντικοινωνικές πολιτικές που χρεοκόπησαν τη χώρα. Η κοινωνία είναι πιο μπροστά από το κόμμα, το τραβάει από το μανίκι, και μέσα σε αυτή τη χιονοστιβάδα του βρώμικου πολέμου και των fake news , έχει αντιληφθεί τι συμβαίνει και ποιος λέει την αλήθεια. Δείτε τι συνέβη στην περίπτωση του Πολάκη… Τεράστιο κύμα στήριξης του, γιατί ο Πολάκης λέει  την αλήθεια και στην ουσία έχει δίκιο, αυτό το ξέρουν όλοι. Ο λαός όμως ουσία θέλει, δεν τον νοιάζει το politically correct, ούτε οι δογματικές, ούτε οι κυρκικές θεωρήσεις. Κι εγώ προσωπικά δεν προτιμώ τους έντονους τόνους, αλλά γιατί θα πρέπει όλοι να εκφραζόμαστε με τον ίδιο τρόπο; Με φοβίζει η ομοιομορφία, θυμίζει τους ναζί. Ο λαός λοιπόν εξοργίζεται γιατί ξέρει ότι έχασαν τη κουτάλα από τις μίζες οι προηγούμενοι, ότι αν ξανάρθουν θα φτιάξουν Καιάδες για εργαζόμενους και κοινωνικά αδύναμους και θα ρημάξουν ότι καλό έγινε. Και δεν θέλει πια στάση άμυνας, φοβική, θέλει να υπάρξει αντεπίθεση. Εγώ λέω ότι η άποψη του λαού και πρέπει να μας προβληματίσει και πρέπει να τη λάβουμε υπόψιν, και σε πολιτικό και σε επικοινωνιακό επίπεδο. Δε μπορεί ο λαός να είναι σωστός όταν μας ψηφίζει, και να μην είναι όταν στηρίζει Πολάκη, Δούρου ή Παππά. Αυτό θα ήταν ελιτισμός. Αναφέρω τα ονόματα αυτά, μιας κι έχουν υποστεί τον μεγαλύτερο πόλεμο από αντιπολίτευση και συστημικά ΜΜΕ.

«Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τον Αλέξη Τσίπρα»

Υπάρχει, λοιπόν, ήδη πόλωση, όσο πιο λυσσαλέα χτυπάνε την κυβέρνηση τα συμφέροντα και η πολιτική τους κάλυψη, τόσο περισσότερο εξαγριώνεται ο κόσμος κι άρα συσπειρώνεται. Το είδαμε στην μεγάλη συμμετοχή και στον ενθουσιασμό της  συγκέντρωσης στο Γαλάτσι, στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, και στις υπόλοιπες εκδηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Το βλέπουμε καθημερινά στις γειτονιές ότι ο κόσμος ακόμη κι αν περίμενε περισσότερα, εκτιμά τις θετικές αλλαγές ειδικά μετά την έξοδο από τα μνημόνια, και στο εισόδημά του, και στην εργασία και στα κοινωνικά θέματα. Φαίνεται λοιπόν πως επανασυσπειρώνονται όσοι εμπιστεύθηκαν τον ΣΥΡΙΖΑ στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις, ταυτόχρονα έχουμε την διεύρυνση με την Προοδευτική Συμμαχία. Αντίπαλος μόνο η αποχή, αφήστε τι λένε οι δημοσκοπήσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τον Τσίπρα, έχει και το αριστερό alarm, θα το πατήσει και θα νικήσει.

  • Για τις αυτοδιοικητικές εκλογές αισιοδοξείτε; Διότι οι υποψήφιοί σας καλούνται να επικρατήσουν επί ανθυποψηφίων που είναι πιο «αγαπητοί» στα λεγόμενα συστημικά ΜΜΕ. Πάντα τα μεγάλα στοιχήματα είναι ο Δήμος Αθηναίων και η Περιφέρεια Αττικής. Εκεί οι δημοσκοπήσεις δεν είναι τόσο καλές για τις παρατάξεις σας.

Δεν θα πω ότι δεν υπάρχει έλλειμμα στην επικοινωνιακή στρατηγική, αλλά δεν μπορούμε να βλέπουμε τις δημοτικές εκλογές σαν ντέρμπι, με στενά πολιτικά -κομματικά κριτήρια, όσο κι αν το θέλει η ΝΔ να τις συγκρίνει με τις εθνικές εκλογές. Τα κριτήρια ψήφου στις δημοτικές είναι εντελώς διαφορετικά, οι τοπικές κοινωνίες έχουν τα δικά τους χαρακτηριστικά και προβλήματα, και ιδιαίτερα με τον νέο νόμο για την αυτοδιοίκηση διευρύνεται η ανεξαρτησία και αυτονομία τους. Πάγιο αίτημα της Αριστεράς που έγινε πράξη, η ενίσχυση του ρόλου της αυτοδιοίκησης και η συμμετοχική διαδικασία με την απλή αναλογική. Για αυτό και η πλατιά απεύθυνση του ΣΥΡΙΖΑ, για αυτό και η στήριξη και συμμετοχή σε ευρύτερα και συνεργατικά σχήματα. Κάποτε να αποκτήσουμε την κουλτούρα των συνεργασιών,  άλλωστε οι περισσότεροι έχουμε λειτουργήσει σε συλλογικότητες και κινήματα, ας το κάνουμε για την πόλη μας, είναι ευκαιρία να δράσουμε κι όχι μόνο να αναθέτουμε και να γκρινιάζουμε από το σπίτι μας. Με αυτή τη λογική, σημασία έχει όχι ποιος είναι δήμαρχος, αλλά πόσους δημοτικούς συμβούλους βγάζεις και πως αυτοί θα συνεργαστούν την επόμενη ημέρα για το καλό της πόλης.

«Η στοχοποίηση της Δούρου θα γυρίσει μπούμερανγκ»

Στην περιφέρεια Αττικής και στους δήμους της Αθήνας και του Πειραιά, όπου είμαστε πολύ τυχεροί που έχουμε υποψήφιους το Νάσο Ηλιόπουλο και το Νίκο Μπελαβίλα, προφανώς και θα λειτουργήσει και το κεντρικοπολιτικό, το αν θα εισπράξουν ενδεχομένως τη φθορά της κυβερνησιμότητας οι υποψήφιοι δήμαρχοι ή αντιθέτως αν θα κερδίσουν από την πόλωση και την συσπείρωση. Το παλιό διεφθαρμένο σύστημα θέλει διακαώς είτε να επιστρέψει παντού, είτε να συνεχίσει με αδιαφανείς και παράνομους τρόπους να διαχειρίζεται τις πόλεις και τις περιφέρειες.  Για παράδειγμα, η στοχοποίηση της Ρένας Δούρου, πιστεύω πως θα γυρίσει μπούμερανγκ στους άθλιους συκοφάντες της. Στην Αττική έχει γίνει τεράστιο έργο, άργησε να προβληθεί, αυτό το «αθόρυβα και δυνατά» δεν βοήθησε, αλλά η Ρένα θα τη πάρει και πάλι την περιφέρεια. Ξέρετε πόσοι δεξιοί ή δήθεν ανεξάρτητοι δήμαρχοι κάνουν προεκλογικό αγώνα προβάλλοντας έργα με τα λεφτά της περιφέρειας και δεν το λένε; Ε βέβαια, δεν βολεύει… Ξέρετε ότι παλιότερα αριστεροί δήμαρχοι ξεροστάλιαζαν έξω από το γραφείο του περιφερειάρχη για να τους δώσει χρήματα να κάνουν ένα έργο αλλά τα έπαιρναν μόνο οι ημέτεροι; Μπείτε και δείτε τη λίστα όλων των έργων στην Αττική, όλοι όσοι υπέβαλλαν τις μελέτες κλπ πήραν λεφτά, χωρίς τα εξευτελιστικά κριτήρια του παρελθόντος.

  • Ο Έλληνας πολίτης έχει ανησυχήσει από τις εξελίξεις στην Ε.Ε.; Αντιλαμβάνεται τον ρόλο που έχει ο καθένας από τους δυο πόλους, οι οποίοι έχουν δημιουργηθεί ή δεν του έχει ξεκαθαριστεί το διακύβευμα των επικείμενων ευρωεκλογών; Ανησυχείτε για τη στάση που μπορεί να έχει ο κόσμος απέναντί τους;

Αν κι η Αριστερά έχει διαχρονικά ταχεία αντίληψη του κοινωνικού γίγνεσθαι, φαίνεται πως έχει αργά αντανακλαστικά στην δράση, στην κινητοποίηση. Άργησαν τα κόμματα να πάρουν μπρος, να ενημερώσουν τους πολίτες για το διακύβευμα και την κρισιμότητα των ευρωεκλογών, να οργανώσουν τη μάχη για την ανάσχεση του νεοφασισμού. Συνέβη στην Ευρώπη, και το ερώτημα γιατί τις ακραίες πολιτικές λιτότητας τις αξιοποίησε η ακροδεξιά κι όχι η Αριστερά, δεν έχει απαντηθεί  επαρκώς. Δυστυχώς φτάσαμε στο σημείο να αναμένεται ο διπλασιασμός εδρών των δυνάμεων της ακροδεξιάς και του εθνικολαϊκισμού στο ευρωκοινοβούλιο. Στην Ελλάδα, μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ συναισθάνθηκε την ιστορική ευθύνη κι, έστω και καθυστερημένα, έδωσε έντονο κι εξωστρεφή πολιτικό χαρακτήρα με την δημιουργία της Προοδευτικής Συμμαχίας με εκατοντάδες εκδηλώσεις. Επειδή το περιεχόμενο του δίπολου είναι κοινό και στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, πρόοδος ή οπισθοδρόμηση, υπέρ των πολλών ή υπέρ των λίγων, το δίλημμα όσο περνούν οι μέρες ξεκαθαρίζει και το κλίμα πολώνεται. Αρχίζει και γίνεται πιο σαφές, ότι όπως η ακροδεξιά που υπέθαλψε ο νεοφιλελευθερισμός απειλεί κοινωνικά, εργασιακά, πολιτικά δικαιώματα στην Ευρώπη, έτσι και στην Ελλάδα απειλούν και διατυμπανίζουν πλέον την διάλυση όλων των δικαιωμάτων, αυτοί που διέλυσαν τη χώρα και μάλιστα αυτή τη φορά με την πολιτισμική ηγεμονία της ακροδεξιάς μισαλλοδοξίας. Αυτό που πρέπει να γίνει είναι να καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια  να μιλήσουμε στους πολίτες που απαξιώνουν τις πολιτικές διαδικασίες, με επιχειρήματα, με πολιτικό λόγο, κυρίως με την αλήθεια, αυτό έχει η Αριστερά απέναντι στα ψέματα των συντηρητικών δυνάμεων. Να φτάσει η αλήθεια σε κάθε σπίτι. Αν πιστέψουν οι πολίτες στην ιδέα της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης και στη δυνατότητα  εκδημοκρατισμού της ευρωπαϊκής πολιτικής, ότι μπορούν με την ψήφο τους να εμποδίσουν μία επικίνδυνα αυταρχική στροφή της Ευρώπης η οποία θα έχει άμεσο αντίκτυπο στις ζωές μας, δεν θα είναι χαλαρή κι η ψήφος τους. Το λεγόμενο βουβό ποσοστό, πιστεύω, πως θα μιλήσει πολιτικά την ώρα της κάλπης και θα ενισχύσει τις δυνάμεις της προόδου.

  • Οι πολίτες βλέπουν με καλό μάτι την προοδευτική συμμαχία στην οποία πρωτοστάτησε ο ΣΥΡΙΖΑ; Θεωρείτε πως υπήρχαν αρκετοί πολίτες που χρειάζονταν αυτόν τον χώρο για να εκφραστούν πολιτικά ή θα υπάρξει μιαν επιφυλακτικότητα απέναντι σε αυτήν την πρωτοβουλία;

Η κοινωνία ήταν από καιρό έτοιμη κι αυτό το είδε η Αριστερά για αυτό και πήρε την ιστορική ευθύνη να τοποθετήσει στην πρωτοπορία τις προοδευτικές δυνάμεις. Αυτό που επισήμως ήρθε με την διακήρυξη του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, στην διεύρυνση – ιστορικό κάλεσμα που πρωτοστάτησε ο ΣΥΡΙΖΑ, είχε ήδη ξεκινήσει μέσα στην κοινωνία, όταν βλέπαμε χιλιάδες πολίτες, που δεν ήταν μέλη, να στηρίζουν με όλες τους τις δυνάμεις το έργο αυτής της κυβέρνησης, και τώρα βρίσκονται σε θέση εκλογικής μάχης. Είχε διαφανεί δηλαδή ένα μέτωπο αριστερών και προοδευτικών, δημοκρατικών δυνάμεων, ένας μαζικός χώρος συνάντησης πολιτών με τις ίδιες αγωνίες και το ίδιο όραμα για τον προοδευτικό μετασχηματισμό της ελληνικής κοινωνίας και τον σοσιαλισμό, που συμφωνεί στις βασικές μας αξίες της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της ισότητας, της αλληλεγγύης και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

«Παρέμβαση παντού, στα τοπικά και τα κεντρικά»

Φαίνεται πως αυτό το μέτωπο παίρνει καθημερινά διαστάσεις, χρέος δικό μας είναι να το ενεργοποιήσουμε. Και θέλω να πω, πως αυτό το μέτωπο αποτελείται από δυνάμεις της ριζοσπαστικής σοσιαλδημοκρατίας, Πράσινους, Οικολόγους, κεντρώους δημοκρατικούς, αλλά και σκεπτόμενους αριστερούς προερχόμενους από άλλα κόμματα της Αριστεράς, που έχουν αντιληφθεί τι διακυβεύεται, ζύγισαν την κατάσταση και προσέρχονται στο μέτωπο αρχικά με την ψήφο τους, και το λέω μετά λόγου γνώσεως. Προκύπτει η ανάγκη δίπλα στον πυρήνα ΣΥΡΙΖΑ να υπάρχει το σχήμα της Προοδευτικής Συμμαχίας. Είναι κάτι που συζητείται τουλάχιστον ένα χρόνο στις οργανώσεις, δεν έγινε εξαρχής κατανοητό από τον κομματικό μηχανισμό. Βγήκε ο Τσίπρας και το είπε, να το κάνουμε όπως ο Κόρμπιν που δημιούργησε πλατιές συσπειρώσεις ενδυναμώνοντας και το κόμμα. Τα κοινωνικά στέκια του Κόρμπιν, όπου κατάφερε να συσπειρώσει χιλιάδες νεολαίους κι εργαζόμενους στους Εργατικούς. Το εγχείρημα θα πρέπει να στηριχθεί, με την οργάνωση επιτροπών και με τη δημιουργία φυσικών και διαδικτυακών χώρων υποδοχής για τους προοδευτικούς πολίτες, φίλους και ψηφοφόρους, σε όλη την Ελλάδα, σε κάθε γειτονιά, πόλη, σε κοινωνικούς και εργασιακούς χώρους. Από τη μία το παραδοσιακό πολιτικό κέντρο δεν είναι ελκυστικό στους πολίτες, από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ που δεν είχε ποτέ σκληρή κομματική δομή, μπορεί χωρίς να χάσει τη ριζοσπαστική φυσιογνωμία του, να απευθύνεται πλατιά για τη συμμαχία πολιτικών δυνάμεων που τους ενώνει ο ίδιος στόχος, αλλά και η ίδια ελπίδα που πρέπει να την εμφυσήσουμε στο κόσμο. Ελπίδα, δουλειά πιο συντονισμένη, χρήση του πολύτιμου εργαλείου των social media το αδιαμεσολάβητο του οποίου βοηθάει στην δικτύωση φίλων και ψηφοφόρων, καλύτερη οργάνωση και επικοινωνιακή τακτική -δείτε την ΑΥΓΗ πόσο επιτυχημένα το κάνει- και παρέμβαση παντού, στα τοπικά και τα κεντρικά. Αυτό θα δημιουργήσει παρακαταθήκες μέσα στη κοινωνία για νίκες συλλογικές, τώρα στην ευρωπαϊκή κάλπη, αλλά και στο μέλλον. Παρακαταθήκες για μία προοδευτική διακυβέρνηση την επόμενη ημέρα των εθνικών εκλογών. Σκοπός της Αριστεράς είναι η αλλαγή των κοινωνικών και οικονομικών όρων υπέρ της πλειοψηφίας, η δικαίωσή του είναι το στοίχημα του μέλλοντος.

ροη ειδησεων