Αρχική Περί- διαβάζοντας Για το πρόγραμμα της νέας τετραετίας

Για το πρόγραμμα της νέας τετραετίας

Να αποφύγουμε την «Παλινόρθωση των Βουρβόνων» της Ν.Δ. με την κατάθεση ενός αναπτυξιακού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας και ένα τετραετές κοινωνικό συμβόλαιο – ΜΝΗΜΟΝΙΟ με τους πολίτες μετά από απόφαση του διαρκούς συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ που θα διευκολύνει την κοινωνική διεργασία και τη σύγκλιση ευρυτέρων κοινωνικών δυνάμεων.

«Μετά την εκδίωξη του Ναπολέοντα της Γαλλίας το 1814, οι Σύμμαχοι αποκατέστησαν τη δυναστεία των Βουρβόνων στον γαλλικό θρόνο. Η περίοδος καλείται ‘Παλινόρθωση των Βουρβόνων‘ και χαρακτηρίζεται από μια ορμητική συντηρητική αντίδραση…».

Τα παραπάνω αναγράφονται στο σχετικό λήμμα της Ιστορίας της Γαλλίας (βλ. βικιπαίδεια).

Είναι προφανής η μεταφορική έννοια της «Παλινόρθωσης των Βουρβόνων», στην Ελλάδα του 2019 και των επιπτώσεων και των διλημμάτων από τη συντηρητική αναδίπλωση εάν, ο μη γένοιτο, υπάρξει παλινόρθωση της Ν.Δ. με απόφαση των πολιτών. Στις εκλογές που έρχονται, ευρωεκλογές, αυτοδιοικητικές και εθνικές, οι πολίτες θα έχουν το σαφέστερο προγραμματικό δίλημμα στην πρόσφατη πολιτική Ιστορία της χώρας.

Με την κοινωνία και τις δυνάμεις που επιθυμούν το νέο και γενικά το αναπτυξιακό παραγωγικό μέλλον της χώρας, βασισμένο σε ένα δημιουργικό πολιτικό σχέδιο για την επόμενη ημέρα ή θα επιλέξουν τη συντηρητική οπισθοδρόμηση στο παλαιό και παρασιτικό μοντέλο ανάπτυξης που εξυπηρέτησε τα κάθε λογής πολιτικοοικονομικά συμφέροντα τόσα χρόνια; Άλλωστε, το παλαιό, διεφθαρμένο και στρεβλό μεταπολιτευτικό μοντέλο ανάπτυξης το ζήσαμε και το δοκιμάσαμε με αποθέωσή του στις δεκαετίες 1990-2000, ανεξαρτήτως εάν μας θάμπωσε οριζόντια η ψευδαίσθηση πλούτου με τα δανεικά, με τελική κατάληξη τη χρεοκοπία της χώρας και τους πολίτες δέσμιους στα δεινά των Μνημονίων.

Η παλινόρθωση του κόμματος της Ν.Δ. που επιχειρείται μέσω ενός χυδαίου λαϊκισμού και η επαναφορά αποτυχημένων πολιτικών και οικονομικών σχεδίων θεοποίησης της αγοράς χωρίς ελέγχους αλλά και των επιδιώξεων των πιο ακραίων επιχειρηματιών ολιγαρχών (τύπου Μπερλουσκόνι, Μαρινάκη, Αλαφούζου κ.ά.) θα σημάνει οπισθοδρόμηση και θα χαθούν όλες οι θυσίες των πολιτών των τελευταίων δέκα ετών της κρίσης.

Δεν είναι πρόβλεψη, αλλά βεβαιότητα ότι η «παλινόρθωση» της Ν.Δ. δεν απαντά στα μεγάλα εκκρεμή θέματα, είτε είναι διεθνή (βλ. π.χ. το «Μακεδονικό», κλιματική αλλαγή) είτε στα εσωτερικά όπως το νέο αναπτυξιακό παραγωγικό μοντέλο που έχει ανάγκη η χώρα και η σύνδεσή του με την οικονομία της γνώσης, ούτε απαντά στο μέλλον του κοινωνικού κράτους σε συνάρτηση με τη μείωση της ανεργίας που ανέρχεται σήμερα στο τραγικό 18%, και τη μετανάστευση των νέων.

Τουλάχιστον ο ΣΥΡΙΖΑ, με αντιφάσεις, με λάθη και αργά – αργά, ανιχνεύει ένα νέο σχέδιο για την ανάπτυξη και την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας δένοντας τον ριζοσπαστισμό με τον σεβασμό στο περιβάλλον, τη δημιουργία με καινοτομία και όλα αυτά με τις ανάγκες ρεαλιστικής διακυβέρνησης, περιορίζοντας τη γάγγραινα της διαφθοράς η οποία θα σηκώσει κεφάλι με την παλινόρθωση της Ν.Δ.

Αν στα παραπάνω προστεθεί η αναγκαιότητα της νέας αρχιτεκτονικής της Ευρώπης που έχουμε υποχρέωση να καταθέσουμε τα σχέδιά μας, τότε θα έχουμε ένα πρόγραμμα της νέας τετραετίας για δημιουργία και ανάπτυξη και ένα νέο ΜΝΗΜΟΝΙΟ, αλλά αυτή την φορά όχι με τους δανειστές, αλλά με τους πολίτες.

* Ο Γιάννης Καρδαράς είναι δικηγόρος στον Άρειο Πάγο

ροη ειδησεων