Αρχική Απόψεις Κ. Ακριβοπούλου: Τα εργαλεία της νίκης στις εκλογές

Κ. Ακριβοπούλου: Τα εργαλεία της νίκης στις εκλογές

"Δεν είναι μόνο η ελίτ του σαλονιού. Είναι και το παρακράτος του λιμανιού"

Θα μπορούσε να είναι και «προφητεία» του πολυφορεμένου γέροντα Παΐσιου: στις 26 Μαίου θα γίνουν ευρωεκλογές, αλλά θα είναι σαν να γίνονται εθνικές εκλογές. Και επειδή η ρήση του Σολωμού ότι «εθνικό είναι το αληθές», επίσης φοριέται πολύ φέτος, το βράδυ της τελευταίας Κυριακής της άνοιξης θα γνωρίζουμε τη διαφορά ανάμεσα στην αυτοεκπληρούμενη και την αυτοδιαψευδόμενη προφητεία.

Με πραγματικούς πολιτικούς όρους, το αρχικό και αρκετά αφηρημένο δίλημμα «πρόοδος ή συντήρηση», με το οποίο το Μέγαρο Μαξίμου εγκαινίασε πριν από λίγους μήνες την άτυπη προεκλογική περίοδο, αναβαθμίστηκε ιδεολογικά από τον ίδιο τον πρωθυπουργό στο δίλημμα «Δεξιά- αντιδεξιά». Κατά την ομιλία του στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ την περασμένη Τετάρτη ο Αλέξης Τσίπρας έθεσε για πρώτη φορά θέμα ρεβανσισμού από τη Νέα Δημοκρατία.

«Η αυτογελοιποίηση του κ. Μητσοτάκη δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα ακόμα σύμπτωμα του κυνισμού που διακατέχει τη Ν.Δ. Δεν τους αγγίζει πλέον η κοινή λογική. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η παλινόρθωση ενός κατεστημένου, που θέλει να επιστρέψει για να εκδικηθεί. Όχι μόνο εμάς που τολμήσαμε να διατυπώσουμε την εναλλακτική προοπτική για τη χώρα. Εμάς, άλλωστε δεν μας αγγίζουν ούτε απειλές, ούτε εκφοβισμοί ούτε τίποτα. Αλλά κυρίως θέλει να εκδικηθεί έναν ολόκληρο λαό για τις επιλογές του» σημείωσε με έμφαση ο πρωθυπουργός, για να προσθέσει στη συνέχεια τη φράση περί «παρακράτους του λιμανιού» που κατακυρώθηκε ήδη εν είδει… συνθήματος.

«Aλλά το μεγάλο πρόβλημα δεν είναι η ΝΔ και τα στελέχη της. Το μεγάλο πρόβλημα είναι τα επιχειρηματικά συμφέροντα που την στηρίζουν. Το μεγάλο πρόβλημα είναι ποιος κρύβεται πίσω από την κουρτίνα. Και εκεί, για να μην μασάμε τα λόγια μας, κρύβονται, όχι μόνο οι ελίτ, αλλά και ότι πιο λούμπεν έχει βγάλει ο ελληνικός καπιταλισμός και η ελληνική αστική τάξη. Δεν είναι μόνο η ελίτ του σαλονιού. Είναι και το παρακράτος του λιμανιού» ήταν η χαρακτηριστική αποστροφή που ξεσήκωσε τα θυελλώδη χειροκροτήματα των βουλευτών.

Λάβαρο κατά της διαπλοκής

Το Μαξίμου δείχνει αποφασισμένο να σηκώσει ψηλά το λάβαρο κατά της διαπλοκής, με αιχμή την περίπτωση Μαρινάκη, στο σύστημα του οποίου «χρεώνουν», εκτός των άλλων, και την επιχείρηση της αλλαγής της ατζέντας συχνά με όρους βίαιους, όπως οι πρόσφατες επιθέσεις χούλιγκαν. Ενδεικτική είναι και η δήλωση Τζανακόπουλου στην ΕΡΤ, ότι «υπάρχει πιθανότητα πίσω από την έξαρση της οπαδικής βίας, να βρίσκονται οργανωμένα επιχειρηματικά συμφέροντα, προκειμένου να διαμορφώσουν ένα κλίμα γενικότερης ανομίας και να αλλάξουν την ατζέντα».

Στο κυβερνητικό επιτελείο εκτιμούν επιπροσθέτως ότι η γραμμή Μαρινάκη «χειραγωγεί» εν πολλοίς τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτό το σήμα έστειλε ο πρωθυπουργός στην Κ.Ο., λέγοντας χαρακτηριστικά: Αυτοί οι ολιγάρχες επιθυμούν να κυβερνήσουν αντ’ αυτού επιβάλλοντας τους δικούς τους νόμους»

Ωστόσο, ο Αλέξης Τσίπρας, διευκρίνισε: «Εμείς δεν λειτουργούμε ούτε με βεντέτες, ούτε με ρεβανσισμό. Δεν στοχοποιούμε κανέναν. Δεν θα αφήσουμε όμως ούτε τη Δημοκρατία, ούτε τη χώρα ολόκληρη στα χέρια των ολιγαρχών, των υπόδικων και των εκβιαστών»

Στη σκακιέρα τη στρατηγικής εντάσσεται σημειωτέον, η κίνηση ματ του Μαξίμου αναφορικά με την περίπτωση του Πέτρου Κόκκαλη. Οι διεργασίες για τη συμμετοχή του στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησαν εδώ και αρκετό καιρό, σηματοδοτώντας ανατροπές και διεμβολισμούς σε διάφορα επίπεδα…

Τα όπλα στη φαρέτρα

Εκτός από τη δυναμική της Προοδευτικής Συμμαχίας, η οποία διευρύνεται διαρκώς και το συντεταγμένο μέτωπο κατά της διαπλοκής, το κυβερνητικό επιτελείο «τρέχει» παράλληλα και όλες τις πρωτοβουλίες που ενισχύουν την κοινωνική ατζέντα, ενώ το αμέσως επόμενο διάστημα αναμένονται κινήσεις αναπτυξιακού χαρακτήρα, όπως το αναπτυξιακό σχέδιο για τη μεταμνημονιακή Ελλάδα της περιόδου 2020-2030 με την πολιτική σφραγίδα του πρωθυπουργού. Αξιοποιώντας τα αποτελέσματα των περιφερειακών αναπτυξιακών συνεδρίων για την παραγωγική ανασυγκρότηση που πραγματοποιήθηκαν το β’ εξάμηνο του 2017 και τους πρώτους μήνες του 2018, το Μέγαρο Μαξίμου θεωρεί την αναπτυξιακή στρατηγική ένα ακόμη χρήσιμο πολιτικό εργαλείο στην προεκλογική φαρέτρα. Οι βασικοί στόχοι της κυβέρνησης είναι η ανάκτηση της εμπιστοσύνης των ευρωπαϊκών θεσμών αι των αγορών, η κατάκτηση της εμπιστοσύνης της κοινωνίας, η εμπέδωση της δημοκρατίας και η επικυριαρχία της πολιτικής έναντι της οικονομίας, με κοινωνικό περιεχόμενο.

Στο εν λόγω σχέδιο γίνεται ειδική αναφορά στις απόπειρες αντιμετώπισης του προβλήματος που βασίστηκαν αφενός σε ένα πελατειακό-πολιτικό σύστημα και σε ένα γραφειοκρατικό δημόσιο τομέα με περιορισμένη ικανότητα ή και βούληση για την αναδιάρθρωση των δημόσιων επιχειρήσεων, αφετέρου σε ένα ιδιωτικό τομέα ο οποίος επικεντρωνόταν περισσότερο στην εκμετάλλευση των σχέσεών του  με το κράτος παρά στην αναζήτηση νέων αγορών και προϊόντων, στην αναδιοργάνωση της παραγωγής και στην επένδυση στην έρευνα και ανάπτυξη.

«Οι χαμηλοί μισθοί, η εκτεταμένη φοροδιαφυγή και η διαφθορά έδιναν τη δυνατότητα άφθονων ευκαιριών για ιδιωτικά κέρδη, χωρίς να απαιτούνται πρωτοβουλίες για τη βελτίωση της διαρθρωτικής ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων» αναφέρεται συγκεκριμένα στο εισαγωγικό κείμενο του σχεδίου.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνει το Μαξίμου και στις μεγάλες θεσμικές τομές, με κορυφαία τη συνταγματική αναθεώρηση, όπως και τις αλλαγές στον απαρχαιωμένο Ποινικό Κώδικα. Η ολιστική στρατηγική για τις εκλογές ή, αλλιώς, η εργαλειοθήκη της νίκης έχει δώσει έναν άλλο αέρα αυτοπεποίθησης στο Μαξίμου, η δυναμική της οποίας αποτυπώθηκε στο κλείσιμο της ομιλίας του πρωθυπουργού προς την Κοινοβουλευτική Ομάδα. «Είμαστε έτοιμοι να αναμετρηθούμε ξανά με την Ιστορία. Είμαστε έτοιμοι να συνεχίσουμε μαζί με τον ελληνικό λαό τον μεγάλο και όμορφο αγώνα για τη νέα εποχή αυτού του τόπου», κατέληξε ο Αλέξης Τσίπρας.

 

 

 

ροη ειδησεων