Αρχική Πολιτική Συνεντεύξεις Μ.Γκίβαλος: Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να παραμείνει στην καθαγίασή του αλλά έχει καταρρεύσει

Μ.Γκίβαλος: Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να παραμείνει στην καθαγίασή του αλλά έχει καταρρεύσει

Στην εκπομπή «Europe» της ΕΡΤ1 ο καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης, Μενέλαος Γκίβαλος μιλάει για το μέλλον της Ευρώπης και τη συμμαχία των προοδευτικών δυνάμεων απέναντι στην άνοδο της ακροδεξιάς

  • Ποια θέματα πρέπει να τεθούν σ’ αυτές τις ευρωεκλογές, τις οποίες χαρακτηρίζουμε ως τις πιο κρίσιμες των τελευταίων ετών;

Η Ευρώπη έχει φτάσει σε ένα οριακό σημείο. Δηλαδή συμφωνώ ότι δεν επίκειται μια άμεση  κατάρρευση, αλλά κλείνει ένας ιστορικός κύκλος και ένα μεγάλο αδιέξοδο, που κράτησε πάρα πολλά χρόνια. Στην Ευρώπη επικρατεί η αντίληψη ότι έχουμε φτάσει στο τέλος της ιστορίας. Οι συνθήκες που υπογράψαμε και οι αποφάσεις που πήραμε, είναι περίπου θέσφατες και δεν γίνεται καμιά συζήτηση πάνω στις πηγές που παράγουν την κρίση.

Θα πω ότι όλα ξεκινούν από την επιβολή του ακραίου νεοφιλελεύθερου μοντέλου της λιτότητας. Επειδή έχουμε μια χρηματοπιστωτική δομή, μια μεγάλη επιχειρηματική τάξη η οποία έχει αυτονομηθεί και από την ίδια την πραγματική οικονομία, ασκεί μια άτυπη αλλά βίαιη και καταλυτική εξουσία, πάνω στις επιμέρους ελίτ, πάνω στην παραγωγική ανάπτυξη κάθε χώρας.

Η επιβολή αυτού του μοντέλου, με το Σύμφωνο Σταθερότητας, με τις συνθήκες το νομιμοποιούμε και το αναγάγουμε σε ες αεί μονόδρομο, αυτό είναι η «TINA». Αυτό το μοντέλο δεν το θέλει κανένας. Διάβαζα πρόσφατα την έκθεση της Κομισιόν που ενώ επισημαίνει ότι οι περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες, έχουν προβλήματα ασσυμετρίας, ακόμη και η Γερμανία που έκρυβε το 1% υπέρβαση που έχει κάνει, για να μην την κυνηγήσουν, έχουμε τεράστια προβλήματα. Τα παίρνει η Κομισιόν που είναι η πρωτεύουσα πολιτική δύναμη στην ΕΕ και τα «θάβει» κάτω από το χαλί.

Μας λέει μάλιστα να εφαρμόσουμε αυτό το σύστημα που δημιουργεί προβλήματα. Άρα το πρώτο που πρέπει να κατανοήσουμε ότι αυτή η οικονομική δομή που έχει επιβληθεί έχει αποκτήσει μια μεγάλη εξουσία και έχει διαλύσει τις πολιτικές εξουσίες. Στην Ευρώπη σήμερα η μία πλευρά της κρίσης είναι οικονομική, αλλά η δεύτερη είναι η πολιτική και δημοκρατική κρίση. Οι Ευρωπαίοι αυτή τη στιγμή κάθονται και ειρωνεύονται τη Μ.Βρετανία και την ηγεσία της «κόψτε το λαιμό σας», ενώ η κρίση υπάρχει μέσα στην Ευρώπη. Στη Γαλλία, ένας απονομιμοποιημένος πρόεδρος και οικονομικά και από την κοινωνική κρίση που έχει ξεσπάσει, στη Γερμανία μια εξουσία που δεν έχει την ισχύ που είχε πριν από μερικά χρόνια, η κ. Μέρκελ είναι σε αποδρομή και το πολιτικό σύστημα της χώρας συνήψε ένα γάμο με το ζόρι μεταξύ των σοσιαλδημοκρατών και των νεοδημοκρατών δηλώνουν την ασταθή εξουσία… Οι ακραίοι γύρω – γύρω διατρέχουν το πολιτικό σύστημα και ροκανίζουν τη Δημοκρατία.

Η Ιταλία βλέπουν όλοι ποιο είδος Δημοκρατίας και εξουσίας ασκεί. Στην έκθεση της Κομισιόν αναφέρουν ότι η ανάπτυξη της χώρας θα ήταν γύρω στο 2% και τώρα είναι στο 0,5%, ενώ δανείζεται εκ νέου ενώ είχε 3 δις.

Αυτό το σύστημα παράγει πολιτική κρίση και ακυρώνει τα μοντέλα. Θα μιλήσουμε για το πως ο νεοφασισμός γεννιέται από το κενό αντιπροσώπευσης μεταξύ των κοινωνικών αναγκών και συμφερόντων και μιας απούσας πολιτικής ηγεσίας η οποία έχει υποταγή στο νεοφιλελεύθερο μοντέλο.

Το πιο επικίνδυνο είναι το ερώτημα «ποια είναι η Δημοκρατία στην Ευρώπη και ποιος ασκεί την εξουσία». Αυτή τη στιγμή η Γερμανία έχει καθήσει πάνω στην κορφή της πυραμίδας, ψάχνει ποιον δικό της θα βάλει Πρόεδρο στην Κομισιόν, μας περιφρονεί και η κ. Μέρκελ μας ζητά να νομιμοποιήσουμε τον κ. Βέμπερ, πως θα πάρει την ΕΚΤ με δικό της άνθρωπο, πως θα βάλει στον ESM πάλι ένα δικό της άνθρωπο κλπ

Ποια Κομισιόν; Η Κομισιόν που υφίσταται το bullying από την εποχή Σόιμπλε για να απομακρυνθεί από τις οικονομικές της εξουσίες και να παραμείνει ένα ευχολόγιο…

Έχουμε ένα τρίγωνο προβλημάτων. Το ένα είναι το οικονομικό σύστημα, το δεύτερο είναι το πολιτικό σύστημα, και το τρίτο, ότι η Ευρώπη δεν έχει ταυτότητα, δεν μπόρεσε να περάσει μια δέσμη ιδεών να ενσωματώσει τους πολίτες σε κάποιες αξίες και τους άφησε ξεκρέμαστους.

  • Στην εσωτερική πολιτική σκηνή υπάρχει προοπτική συμμαχιών σε μια προοδευτική κατεύθυνση;

Για να δούμε τη φύση και τη σχέση της επιχειρούμενης συμμαχίας σε βάθος χρόνου και θα είμαι επιγραμματικός. Στα χρόνια του μνημονίου έγινε μια τεράστια πολιτική και κοινωνική τομή, δηλαδή το μνημόνιο προκάλεσε την αναδιάταξη των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων, είχαμε μια μεγάλη κρίση στο πολιτικό σύστημα και κατέρρευσε ένας κεντρικός του πυλώνας και αυτός ήταν το ΠΑΣΟΚ. Χρεώθηκε όχι μόνο την είσοδο στο μνημόνιο αλλά και την συνδιαχείριση με την ΝΔ και με την διαπλοκή σε πολλές περιπτώσεις, βεβαίως μπορεί να παραμείνει στην καθαγίασή του, αλλά υπέστη την κατάρρευση.

Το ΚΙΝΑΛ έχει μόνο έναν ιστορικό ρόλο, να συνδέει την ύπαρξή του και την αναπαραγωγή του με την καταστροφή του ΣΥΡΙΖΑ, είπε «να ξαναγυρίσετε εκεί που είσασταν», είπε ο κ. Μαλέλης «ο θάνατός σας είναι η ζωή μας».  Όλη αυτή η κατάσταση και η συμμαχία με τη ΝΔ έχει επιφέρει βαριές αλλοιώσεις στο ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ και φυσικά την κατάρρευση ενός ολόκληρου χώρου και ενός εκλογικού σώματος που εκπροσωπούσαν. Η κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ δεν είναι προϊόν μιας συνωμοσίας, οι άνθρωποι διέφυγαν αγανακτισμένοι και απηυδισμένοι από την κατάσταση που υπήρχε.

Το μνημόνιο δημιούργησε δυο εστίες έντασης: τις εντασσόμενες νεοφιλελεύθερες πολιτικές και την διαπλοκή, αυτό οδήγησε στην άνοδο της ακροδεξιάς και την μετατόπιση της ΝΔ προς ακροδεξιές θέσεις. Η κοινωνία η οποία βρέθηκε μετέωρη από την κρίση και την πτώση του πολιτικού συστήματος, αυτή τη στιγμή καλείται να συγκροτήσει εν κινήσει και εν εξελίξει, ένα μέτωπο κατεξοχήν δημοκρατικό το οποίο θα έχει προοδευτικό χαρακτήρα και να επανακτήσει τις κοινωνικές και πολιτικές αξίες… Αν αυτό είναι σοσιαλδημοκρατία, αφήνω την Αριστερά στην κ. Φώφη!

 

 

 

ροη ειδησεων