Αρχική Απόψεις Κοινωνικές συμμαχίες και κινήσεις κορυφής

Κοινωνικές συμμαχίες και κινήσεις κορυφής

ΟΥΤΕ οι υπουργοποιήσεις πρώην στελεχών του Κινήματος Αλλαγής ούτε οι συλλογές υπογραφών προσωπικοτήτων ούτε οι δημόσιες εκδηλώσεις που αποβλέπουν στη διαμόρφωση ενός προοδευτικού – δημοκρατικού μετώπου θα αποκτούσαν ευρύτερη σημασία, αν δεν στηρίζονταν σε μια ιστορική κοινωνική δυναμική που προωθεί και καθορίζει τις εξελίξεις. Αυτή η κοινωνική δυναμική, η ευρύτερη κοινωνική- ταξική πλειοψηφία δημιουργεί το ιστορικό υπόβαθρο και ταυτόχρονα διαμορφώνει τα ευρύτερα πεδία της στρατηγικής σύγκρουσης. Γι’ αυτό και πάνω σε αυτή τη βάση αποκτούν νόημα και σημασία οι «κινήσεις κορυφής», οι πρωτοβουλίες προσώπων και συλλογικοτήτων.

ΑΣΦΑΛΩΣ, η αντιπαράθεση με το ακροδεξιό – νεοφιλελεύθερο πρότυπο και το καθεστώς των συμφερόντων που εκπροσωπεί είναι μια ολιστικού χαρακτήρα σύγκρουση δύο κοσμοειδώλων, δύο πολιτισμικών προτύπων. Γι’ αυτό και κρίνεται ιστορικά αναγκαία η διαμόρφωση μια ευρύτατης δημοκρατικής – προοδευτικής- αριστερής συμμαχίας. Σ’ αυτήν όμως την ιστορική διαδικασία αξιολογούνται και τα μέσα που χρησιμοποιούνται και τα πρόσωπα που συμμετέχουν. Ο τελικός στόχος δεν μπορεί να αποτελέσει για κανέναν ιδεολογικοπολιτική «κολυμβήθρα του Σιλωάμ». Όλοι και όλα κρίνονται και αξιολογούνται στην ιστορική συνέχεια παρελθόντος -παρόντος. Και με τα ίδια κριτήρια θα αξιολογηθούν και στο μέλλον.

ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ ότι το ασφυκτικό πλαίσιο των μνημονιακών καταναγκασμών και περιορισμών επέφερε σοβαρές ρωγμές στη μεγάλη κοινωνική- ταξική πλειοψηφία που οδήγησε τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία και έδωσε τρεις σκληρές, ιστορικού χαρακτήρα αναμετρήσεις κατά τη διάρκεια του 2015. Πέρα, όμως, από τις αντικειμενικά αρνητικές συνθήκες, υπήρξε σοβαρή αδυναμία από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ τόσο να εντάξει πολιτικά-οργανωτικά τις κοινωνικές αυτές δυνάμεις όσο και να δημιουργήσει ευρύτερες κοινωνικοπολιτικές κινήσεις και ρεύματα που θα μπορούσαν να δράσουν δημιουργικά και δυναμικά. Ήδη από το συνέδριο του 2017  είχαν δημιουργηθεί ανάλογες προϋποθέσεις, οι οποίες όμως δεν αξιοποιήθηκαν. Κι αυτό το κοινωνικοπολιτικό «κενό» έρχονται σήμερα να καλύψουν οι πρωτοβουλίες «κορυφής».

ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ, αποτελεί ιστορική προτεραιότητα η δημιουργία κοινωνικών πυρήνων προοδευτικού- δημοκρατικού χαρακτήρ στη βάση της κοινωνίας, σε κάθε χώρο εργασίας, πολιτισμού, επαγγελματικής δραστηριότητας, σε κάθε γεωγραφικό- τοπικό επίπεδο. Η θετική οικονομική πορεία της χώρας, τα μέτρα που εφαρμόζονται ήδη στην πράξη, η ενίσχυση της εργασίας, η αναβάθμιση των κοινωνικών θεσμών και τα διευρυμένα δίκτυα αλληλεγγύης συνιστούν σημαντικά και συγκεκριμένα επιτεύγματα κατ’ ουσίαν, τα πολιτικοοικονομικά θεμέλια της προοδευτικής- δημοκρατικής συμμαχίας.

ΔΥΟ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΚΥΡΙΑ μέτωπα της σύγκρουσης με το συστημικό-διαπλεκόμενο πολιτικοοικονομικό καθεστώς:

  • Το ιδελογικοπολιτικό μέτωπο, το μέτωπο κατά της ακροδεξιάς, της πατριδοκαπηλίας, του εμφυλιοπολεμικού, φασίζοντος αλλά και χυδαίου και ευτελούς «πολιτικού λόγου» που απαξιώνει τη δημοκρατία και τους θεσμούς της.
  • Το κοινωνικοοικονομικό μέτωπο, απέναντι στο νεοφιλελεύθερο – αγοραίο πρότυπο που επιδιώκει τη διάλυση και εμπορευματοποίηση του κοινωνικού κράτους, την κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων, την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων και κοινωνικών αγαθών και την αναγόρευση της διαπλοκής σε ηγεμονεύουσα πολιτική εξουσία.

ΤΟ ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ αλέθεται ανάμεσα σε αυτές τις δύο μυλόπετρες, έχοντας καταστεί έρμαιο των διαθέσεων και των στόχων της Νέας Δημοκρατίας και της διαπλοκής. Πριν το εγκαταλείψουν οι συμμαχικοί του φορείς και τα στελέχη του, το έχει εγκαταλείψει μαζικά, εδώ και χρόνια, η κοινωνική του βάση. Ή για να κυριολεκτούμε, η ίδια η ηγετική ελίτ του ΠΑΣΟΚ με τις επιλογές της εξεδίωξε και απομάκρυνε την κοινωνική πλειοψηφία που στήριζε το ΠΑΣΟΚ. Και αυτή τη μη αντιστρεπτή ιστορικά πορεία έκπτωσης και αφανισμού δεν μπορούν να την ανακόψουν οι ύβρεις, οι ανοίκειο χαρακτηρισμοί, οι προσβλητικές εκφράσεις που εκπέμπονται από την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ κατά των πρώην στελεχών του και κατά του ίδιου του πρωθυπουργού. Απλώς, επιστρέφουν αυτούσιες στους φορείς και τα πρόσωπα που ασκούν με αυτό τον τρόπο «πολιτική», θεωρώντας ότι θα γυρίσουν πίσω την ιστορία.

Ο ΛΟΓΟΣ του ποιητή τους έχει ήδη περιγράψει: «Όμως η πτώσις μας είναι βεβαία. Επάνω, στα τείχη, άρχισεν ήδη ο θρήνος. Των ημερών μας αναμνήσεις κλαιν κ’ αισθήματα» (Τρώες, Καβάφης)

ροη ειδησεων