Αρχική Απόψεις Συνωστισμός στην ακροδεξια πολυκατοικία

Συνωστισμός στην ακροδεξια πολυκατοικία

Με την επικύρωση της συμφωνίας των Πρεσπών από την ελληνική Βουλή ολοκληρώνεται η πρώτη μεταμνημονιακή φάση, που εγκαινιάστηκε και τυπικά και ουσιαστικά, την 21η Αυγούστου 2018. Η περίοδος αυτή χαρακτηρίζεται και οριοθετείται από δύο μείζονος σημασίας εξελίξεις.

  • Άποψη του Μενέλαου Γκίβαλου στην εφημερίδα «Νέα Σελίδα»

Πρώτον , από τις θετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης στο κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο(συντάξεις, αυξήσεις αποκατάσταση αδικιών, κοινωνικές παρεμβάσεις),γεγονός που επιτρέπει την επανασύνδεσή της με την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία. Και, δεύτερον, από τις μεγάλες ανατροπές σε ιδεολογικοπολιτικό επίπεδο που επέφερε η συμφωνία των Πρεσπών. Αυτές οι κρίσιμες εξελίξεις παγιώνουν οριστικά την ακροδεξιά-εθνικιστική φυσιογνωμία της Νέας Δημοκρατίας και διαμορφώνουν διαλυτικές τάσεις στο χώρο της αποκαλούμενης Κεντροδεξιάς και του Κέντρου.

Η ηγεσία της ΝΔ, συνειδητοποιώντας ότι χάνει σημαντικό έδαφος σε κοινωνικό επίπεδο λόγω των μέτρων της κυβέρνησης, επικέντρωσε το σύνολο της στρατηγικής της στο Μακεδονικό, εκτιμώντας ότι το ζήτημα αυτό αποτελούσε τον «αδύναμο κρίκο» της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ, που θα μπορούσε μάλιστα, να επιφέρει και την ανατροπή της κυβέρνησης. Ο Πάνος Καμμένος περιλήφθηκε σ΄αυτόν τον σχεδιασμό της ηγεσίας της ΝΔ. Όμως ο βασικός στόχος απέτυχε παταγωδώς. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, έχουν δημιουργηθεί τετελεσμένα, μη αντιστρέψιμες εξελίξεις. Η ηγετική ομάδα της ΝΔ είναι πλέον υποχρεωμένη να χρησιμοποιήσει ως βασικό της στρατήγημα μέχρι τις εκλογές το Μακεδονικό. Νομοτελειακά, αυτή η επιλογή την εγκαθιστά οριστικά στον ακροδεξιό-εθνικιστικό άκρο της ιδεολογικοπολιτικής κλίμακας και διαμορφώνει ανοικτούς διαύλους σε επίπεδο τόσο πολιτικής ρητορείας όσο και πρακτικών δράσεων με την Χρυσή Αυγή αλλά και με φασίστες-εθνικιστικές ομάδες δράσης που ανήκουν στο βαθύ παρακράτος της εθνικιστικής ακροδεξιάς και αναβιώνουν αντιλήψεις και πρακτικές του μετεμφυλιακού παρακράτους.

Δεν υφίσταται πλέον «δεξιά πολυκατοικία». Αυτή έχει ανακατασκευαστεί εκ θεμελίων και αποτελεί σήμερα μια ακροδεξιά-εθνικιστική «πολυκατοικία» με κάθε λογής ιδιοκτήτες. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης νομίζει ότι είναι ο «διαχειριστής», κουμάντο όμως κάνουν οι καθοδηγητές του (Σαμαράς Βορίδης Γεωργιάδης) και ο εσμός των πατριδοκάπηλων και των νεοφασιστών που συγκροτούν τις ομάδες κρούσης και εγκληματικής δράσης. Όπως η στρατιωτικού τύπου οργανωμένη επιχείρηση κατάληψης της Βουλής, οι εγκληματικές επιθέσεις στα σπίτια βουλευτών, η εκστρατεία εκφοβισμού και τρομοκράτησης κατά των «αντιφρονούντων».

Τώρα στην ακροδεξιά-εθνικιστική «πολυκατοικία» εισέβαλε και άλλος συγκάτοικος-διεκδικητής, ο Παύλος Καμμένος. Ο οποίος με ιδεολογικό «διαβατήριο» τη σταθερή θέση του από το 1992 για μη χρήση του όρου «Μακεδονία» θα αποτελέσει απασφαλισμένο εκρηκτικό μηχανισμό, στρεφόμενος ευθέως κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη, τον οποίο και θα κατηγορεί για υποκρισία και σιωπηρή αποδοχή της συμφωνίας των Πρεσπών. Και θα έχει απόλυτο δίκιο.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι ακροδεξιοί καθοδηγητές του νόμισαν ότι θα αλιεύσουν ψήφους από τα ακροδεξιά, εθνικιστικά και φασίζουσα ακροατήρια, υιοθετώντας τις αντιλήψεις και τις πρακτικές τους. Όμως σε τέτοιου είδους συμπορεύσεις την πολιτική ηγεμονία και απήχηση την έχουν οι ακραίοι τυχοδιωκτικοί μηχανισμοί. Γι’αυτό και το πλέον ακραίο εθνικιστικό, ακροδεξιό και πατριδοκάπηλο ακροατήριο θα προτιμήσει τους χρυσαυγίτες και τους φασίζοντες εθνικιστές, δηλαδή την αυθεντική εκδοχή, και όχι την νεοδημοκρατική απομίμησή τους.

Η ιδεολογικοπολιτική πόλωση που προέκυψε λόγω της συμφωνίας των Πρεσπών διαλύει τους «ενδιάμεσους», το κίνημα Αλλαγής και το Ποτάμι, που νόμισαν ότι μπορούσαν να διαχειριστούν χωρίς κόστος την στρατηγική σύγκρουση ΣΥΡΙΖΑ- ΝΔ και να επιβιώσουν . Αφήνουν με τον τρόπο αυτό ανοιχτό το κοινωνικοπολιτικό πεδίο που υποτίθεται ότι εκπροσωπούσαν στον ΣΥΡΙΖΑ, όχι για να διεισδύσει μέσω κάποιας σκοτεινής συνωμοσίας, αλλά για να διαμορφώσει γνήσιες και συνεκτικές συμμαχίες με βάση την οικονομική πρόοδο, το κοινωνικό κράτος, τις αρχές και τις αξίες μια ς δημοκρατικής προοδευτικής πολιτείας.

Κι αυτό το όριο της δημοκρατικής συμμαχίας επεκτείνεται αυτονόητα στον χώρο της φιλελεύθερης δημοκρατικής Κεντροδεξιάς, την οποία περιθωριοποίησε και απολάκτισε η ηγεσία της ΝΔ, χειραγωγούμενη ευθέως τόσο από την διαπλοκή όσο και από τις φασίζουσες- ακροδεξιές δυνάμεις που αποτελούν πλέον πραγματικούς «ιδιοκτήτες» της συντηρητικής παράταξης.

ροη ειδησεων