«Προοδευτική διακυβέρνηση σημαίνει να μπορείς να διασφαλίζεις βασικά κοινωνικά δεδομένα στους πολίτες», δήλωσε η Υπουργός Εργασίας, Έφη Αχτσιόγλου, στην ΕΡΤ1 και στην εκπομπή «Καλοκαιρινή Ενημέρωση»

  • Για την αδήλωτη εργασία, τη μείωση της ανεργίας

«Χθες είχαμε μια αισιόδοξη έκθεση από την ΕΛΣΤΑΤ που επιβεβαίωσε ότι είμαστε πλέον κάτω από το 20% στην ανεργία, συγκεκριμένα στο 19,5%, δηλαδή σε πραγματικούς αριθμούς οι άνεργοι στη χώρα είναι 920.000, ενώ είχαμε ξεπεράσει το 1 εκατ.

Αυτή η μείωση δείχνει ότι η προσπάθεια που κάνουμε σε τρία μέτωπα αποδίδει.

Το πρώτο μέτωπο, είναι η ανάταξη της οικονομίας με την ενίσχυση της εσωτερικής ζήτησης, το δεύτερο μέτωπο, ο τομέας της καταπολέμησης της αδήλωτης εργασίας και το τρίτο μέτωπο, το ζήτημα των προγραμμάτων απασχόλησης που πλέον είναι στοχευμένα.

Η ανεργία, πράγματι, παραμένει το μεγαλύτερο εσωτερικό πρόβλημα της χώρας και έχουμε απόλυτη συναίσθηση. Πάντα τους μήνες τους καλοκαιρινούς, βέβαια,  παρατηρείται μια μεγαλύτερη αποκλιμάκωση της ανεργίας. Από το 2015 και μετά ισχύει αυτό,  γιατί από το 2011 μέχρι το 2015, είχαμε συνεχώς αυξήσεις στο ποσοστό της ανεργίας , η οποία το 2013 είχε φτάσει στο 28%.

Ως συνολική εικόνα έχουμε μια διαρκή αποκλιμάκωση της ανεργίας, άρα δεν περιμένουμε να ξαναπεράσει το 20%, άρα θα μιλάμε πια για νούμερα που θα είναι κάτω του 20%. Αυτό δεν σημαίνει ότι εφησυχάζουμε.

Η υποδηλωμένη εργασία, είναι μεγάλο πρόβλημα. Με τη χθεσινή υπουργική απόφαση ενεργοποιήσαμε το νόμο που ψηφίσαμε πριν από λίγο καιρό  και ο οποίος άλλαξε όλη την αρχιτεκτονική του προστίμου για την υποδηλωμένη εργασία. Το κεντρικό νόημα είναι ότι με αυτόν τον τρόπο αποδίδεται δικαιοσύνη στον εργαζόμενο που ήταν αδήλωτος, ενώ μέχρι στιγμής με το σύστημα που ίσχυε είχαμε απλώς μια τιμωρητική λογική στον εργοδότη και δεν επηρεαζόταν ο εργαζόμενος. Πλέον αποδίδεται δικαιοσύνη στον εργαζόμενο γιατί καταρχήν του καταβάλλονται τρεις μήνες ένσημα, άρα ασφαλίζεται για τρεις μήνες από την στιγμή που θα τον πιάσουμε αδήλωτο και αυτό είναι υποχρεωτικό. Εν συνεχεία δημιουργούμε κίνητρα στον εργοδότη για την πρόσληψή του αδήλωτου εργαζόμενου, μειώνοντας το πρόστιμο πολύ, εφόσον γίνει πρόσληψη.

Εισπρακτικά δεν έχουμε πρόβλημα. Αυτό ήταν μια παραφιλολογία, τα πρόστιμα εισπράττονται στον ΣΕΠΕ. Δεν μπαίνουν πρόστιμα άκριτα.

Μέσα στον νόμο υπάρχει πρόβλεψη ότι ο εργοδότης δεν μπορεί να απολύσει τον αδήλωτο εργαζόμενο και να προσλάβει έναν άλλον, ούτε μπορεί να αλλάξει τη σχέση εργασίας που έχει με το υφιστάμενο προσωπικό. Οφείλει να διατηρήσει ο εργοδότης το καθεστώς που είχε.



Για τις συντάξεις

Καταρχάς το μέτρο που αφορά την προσωπική διαφορά δεν είναι ύψους 3 δις είναι το 1% του ΑΕΠ, δηλαδή 1.8 δις περίπου.

Είχαμε διαπραγματευθεί και είχαμε καταφέρει το 0% μέτρων δημοσιονομικού αντικτύπου. Από τότε είχαμε επισημάνει στους θεσμούς, ότι το μέτρο δεν είναι δημοσιονομικά σωστό, γιατί τους στόχους τους πιάναμε και χωρίς αυτές τις μειώσεις, αλλά ούτε και διαρθρωτικά απαραίτητο, γιατί το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης στέκεται και μόνο του στα πόδια του.

Οι ευρωπαϊκοί θεσμοι ήταν πλησιέστερα στην άποψή μας , το ΔΝΤ επέμενε στο λάθος.
Μετά τις 20 Αυγούστου θα γίνουν οι απαραίτητες διαπραγματεύσεις που εκτιμώ ότι θα ανακόψουν την πρόσθετη αυτή επιβάρυνση προς τους συνταξιούχους. Υπάρχει το περιθώριο η θέση της ελληνικής κυβέρνησης να μπορέσει να κερδίσει χώρο.

Μετά τις 20 Αυγούστου, τελειώνει η συνθήκη δανειοδότησης όπου έπρεπε να παίρνουμε συνεχώς μέτρα και να ελεγχόμαστε για την εφαρμογή τους και η χώρα αλλάζει σελίδα.

Τον Οκτώβρη θα φανεί το αποτέλεσμα ότι έχουμε δίκιο και ως προς την δημοσιονομική και ως προς την διαρθρωτική επίτευξη όλων των συμφωνηθέντων και ψηφισθέντων.

Όταν οι Ευρωπαίοι λένε ότι «τα συμφωνηθέντα πρέπει να τηρούνται»,  εννοούν στο ζήτημα των μεταρρυθμίσεων, όχι των μέτρων. Πχ η ασφαλιστική μεταρρύθμιση, η ΑΔΑΕ κλπ που δεν πρέπει να κάνουμε πίσω, άλλωστε δεν θέλουμε να γυρίσουμε πίσω. Αυτά τα τηρούμε.

Η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων είναι βέβαιο ότι θα επιτευχθούν, θα φανεί και στον προυπολογισμό του 2019, χωρίς να χρειάζεται να επιβαρυνθούν επιπλέον οι συνταξιούχοι.

Από την πλευρά της αντιπολίτευσης και την κριτική που ακσκείται

Από την πλευρά της αντιπολίτευσης έχουμε δει τα «συγκεκριμένα»:

1) Mείωση του κατώτατου μισθού κατά 22% και 32% για τους νέους εργαζόμενους μέσα σε μια νύχτα

2)  Εκτίναξη της ανεργίας στο 28% το 2013, για την οποία κάνουμε απίστευτες προσπάθειες για να την αποκλιμακώσουμε

3) Δώδεκα διαδοχικές περικοπές των συντάξεων

4) Απολύσεις στο δημόσιο.

Άρα τα συγκεκριμένα δικά τους «σωστά και συγκεκριμένα», τα γνωρίσαμε.

Τα δικά μας  «συγκεκριμένα» είναι η αναδιοργάνωση του ασφαλιστικού συστήματος που πλέον στέκεται στα πόδια του, προσπαθούμε να τελειώσουμε με τις εκκρεμείς συνταξιοδοτήσεις που παραλάβαμε και ταλανίζει τους συνταξιούχους, και εντός του χρόνου θα επιτευχθεί το στοίχημα της εξόφλησης των συντάξεων. Αυτή τη στιγμή έχουμε κάτω από 50χιλ κύριες συντάξεις πια,  ενώ όταν παραλάβαμε ήταν περισσότερες από 400 χιλιάδες απλήρωτες συντάξεις. Και βάζουμε και κανόνες στην αγορά εργασίας.

Τα μηνύματα για το υπουργέιο Εργασίας στη ΔΕΘ.

Στη ΔΕΘ ο πρωθυπουργός πηγαίνει λέγοντας ότι τελειώνει η τραγική κατάσταση ομηρίας για την χώρα και πλέον έχουμε σημαντική ανάκαμψη της οικονομίας και έχουμε ρυθμούς ανάπτυξης πάνω από 2% πια. Αυτό έχει αποτυπωθεί και στον Αναπτυξιακό Σχέδιο της χώρας από το 2019 και μετά. Από την πλευρά μας, έχουμε τρεις άξονες στους οποίους δουλεύουμε.

Πρώτος άξονας , η επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, η οποία κλειδώνει μετά τις 20 Αυγούστου, έχουν βγει οι σχετικές εγκύκλιοι.

Δεύτερος άξονας, η αύξηση του κατώτατου μισθού, αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος του εργαζόμενου

Τρίτος άξονας, η καταπολέμηση της παραβατικότητας στους χώρους δουλειάς, αδήλωτη και υποδηλωμένη εργασία.

Μετά τις 20 Αυγούστου υπάρχει μια θεσμοθετημένη διαδικασία την οποία θα ακολουθήσουμε για την αύξηση του κατώτατου μισθού. Υπάρχουν στάδια. Είναι ένα μοντέλο που ακολουθήθηκε και στην Πορτογαλία. Πλέον έχει αποδειχθεί ότι δεν ισχύει το επιχείρημα των δανειστών ότι θα αυξηθεί η ανεργία, μάλιστα η δική μας θέση επιβεβαιώνεται και στις μελέτες της Κομισιόν.

Αυτή η αύξηση θα ξεκινήσει εντός της θητείας μας και κάθε χρόνο θα εξετάζονται τα βασικά μεγέθη της οικονομίας και θα αναπροσαρμόζεται. Είναι απαραίτητος ο κοινωνικός διάλογος αλλά δεν είναι απαραίτητη η συμφωνία των κοινωνικών εταίρων για την αύξηση του κατώτατου μισθού.

Είναι γεγονός ότι η έξοδος από το πρόγραμμα μπορεί να σημαίνει πολλά για το πως ασκείς πολιτική, όμως μπορεί να μην είναι απολύτως αισθητή στον Έλληνα πολίτη αν αυτό δεν συνδυαστεί με συγκεκριμένη πολιτική.

Στο σχέδιο μας δεν υπάρχει σκοπός για φιέστες. Η έξοδος αυτή συνεπάγεται και μια σειρά μέτρων που θα βοηθήσουν στην καθημερινότητα τους ανθρώπους.
Αλλάζει πλέον η καθημερινότητα και εφαρμόζουμε κυρίως κοινωνικές πολιτικές με μεγαλύτερη ελευθερία. Για παράδειγμα, έχει ήδη προβλεφθεί στον προυπολογισμό για το 2019 ότι θα υπάρχει ένα σημαντικό δημοσιονομικό περιθώριο πέρα από το 3,5% άνω των 700 εκατ. που θα αξιοποιήσουμε με ένα μείγμα φορολογικών ελαφρύνσεων και κοινωνικών δαπανών. Άρα ο συνδυασμός των κοινωνικών πολιτικών και των νέων ελαφρύνσεων σηματοδοτεί την αλλαγή σελίδας.

Η χώρα για πρώτη φορά έχει αναπτυξιακό σχέδιο σε βάθος πενταετίας. Ο πυρήνας του είναι η εργασία. Για εμάς η εργασία είναι ο κύριος μοχλός της ανάπτυξης. Δεν είναι στο κομμάτι του κοινωνικού κράτους, δηλαδή δεν λέμε θα έρθει η ανάπτυξη, θα παραχθεί πλούτος και μετά θα δούμε τι θα κάνουμε με αυτόν.

Η βασική μας επικέντρωση δεν είναι στα επιδόματα, αν και δεν τα απαξιώνω, γιατί η δομή του κοινωνικού κράτους δεν σημαίνει και απαξιώση των επιδομάτων. Η διανομή του πλούτου προφανώς αναγκάζει τη συζήτηση να στρέφεται και στις κοινωνικές δομές. Είναι πολύ σημαντικό να έχεις ένα πλέγμα τέτοιο που να προστατεύει και να μην αφήνει ανθρώπους έξω από την ανάπτυξη. Πρέπει να διαχέεται στους περισσότερους.

Το ότι αυτή τη στιγμή έχουμε μια συνολική πολιτική για την καταπολέμηση της παιδικής φτώχειας είναι μια κορυφαίας σημασίας πολιτική που εξέλειπε από το ελληνικό κράτος παραδοσιακά.

Το πλέγμα των σχολικών γευμάτων, των παιδικών σταθμών, των ενισχυμένων οικογενειακών επιδομάτων, είναι μια εντελώς προοδευτική πολιτική η οποία διαμορφώνει και το κοινωνικό κράτος.

Άρα ας μην το βλέπει κανείς σαν μια επιδοματική πολιτική. Πρέπει να το δει σαν πλέγμα κοινωνικού κράτους που είναι αναγκαίο να υπάρχει, γιατί στο τέλος της ημέρας αυτό είναι και το νόημα της προοδευτικής διακυβέρνησης.

Να μπορείς να διασφαλίζεις βασικά κοινωνικά δεδομένα στους πολίτες σου.